با عرض سلام خدمت دوستان و همراهان گرامي؛
به اميد خدا قصد داريم در اين قسمت برخي از مشاوره هاي انجام شده سايت را كه عموميت بيشتري داشته و براي ساير دوستان نيز مفيد خواهد بود را قرار دهيم:

سوال:

بعد از خواندنِ «رقصی چنین میانهٔ میدانم آرزوست» و عبارت‌هایی از شهید چمران در مورد خودش، به این فکر می‌کردم که چه چیزی باعث می‌شود که شهید چمران، به این صراحت و بی‌پیرایگی، دربارهٔ فضائل و اعمالِ مثال‌زدنی‌اش بگوید و بنویسد؛ گرچه در ابتدای این کتاب علت نگارش بخشی از مطالب را چنین توضیح داده است: «این را نمی‌گویم چون خود قهرمان داستانم -زیرا از این احساس نفرت دارم- بلکه از این نظر می‌گویم که افتخار ملت ما و نمونهٔ برجسته‌ای از پیروزی ایمان مردم ما و نوع مبارزات عظیم آنان است و حیف است که به رشتهٔ تحریر درنیاید و از یادها برود…»؛ اما در میان دست‌نوشته‌های ایشان در این کتاب و کتاب «خدا بود و دیگر هیچ نبود» جملاتی دیده می‌شود که شهید در آن به صراحت از اخلاص عملش نوشته است:

«آسمان! شاهد باش که در زیر سقف بلند تو، یک تنه با انبوهی کثیر از تانک‌ها و زره‌پوش‌ها و سربازان کفر روبه‌رو شدم، لحظه‌ای تردید به دل راه ندادم. ذره‌ای از فعالیت شدید دست برنداشتم. مثل ماهیِ در حال سرخ شدن، از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر می‌غلطیدم و رگبار گلوله در اطراف من می‌بارید؛ و من نیز به چهار طرف تیراندازی می‌کردم و سربازان کفر...

سال پیش در همین اردی‌بهشتِ بهشتی بود که اردوی «عفاف و حجاب» برگزار شد و بعد از آن هم کاروان کربلای وبلاگ‌نویسان؛ «از بلاگ تا کربلا». همین اردو‌ی کوتاه کافی بود تا دوستانی هم‌جنس اردی‌بهشت پیدا کنیم. از هر گوشهٔ کشور دختری از جنس بهار حضور داشت و در جمعمان چهار فصل با هم…

هم‌سفر شدیم در بلاگ تا کربلا و بلاگ تا افلاک. بعد از این سفر‌ها، دور بودیم از...

بچه دار شدن یا نشدن یک تصمیم کاملا شخصی است و گرایش به بچه دار نشدن یا دیر و کم تعداد شدن هم این سالها همه‌گیر شده و برایش استدلال های مختلفی می طرح می می شود.
یکی از موضوع هایی که تقریبا همه بچه های غیر مذهبی و لیبرال و روشنفکر کلاس زبان سر اش توافق داشتند و با چه حدتی هم درباره اش حرف می زدند، این بود که بچه آوردن یک جنایت است در حق نوزادی که قرار است بیاید به این دنیا و فقط زجر بکشد و آنها هیچ وقت چنین جنایتی مرتکب نخواهند شد و خودشان هم حسابی شاکی بودند که چرا بی اجازه به دنیا آورده شده اند. مشکل هم اصلا مالی و از جنس فقر نبود چون همه از خانواده های مرفه بودند. پدر و مادرها را سرزنش می کردند که برای خوش آمد خودشان- یا به قول زهرا برای میل به...